បណ្ណសារ​សម្រាប់​សមាន​ក្រុម ចំណេះដឹងផ្សេងៗ

រឿ​ងនិទានខ្លី​មួយ​

មនុស្សនៅពេលដែលគ្មានទុក្ខ គ្មាន​គ្រោះ ​តែង​តែត្រេកត្រអាល​ជាមួយ​​លាភសំណាង​​ដែលខ្លួន​មាន សុភមង្គល​​ដ៏ខ្លី ឈ្លក់​នឹង​ការ​សប្បាយ ឡូយឆាយឥតប្រមាណ​ គ្មានចិត្តមេត្តា គ្មានគុណធម៌ លោភលន់​ ប្រមាថ​អ្នក​ដ៏ទៃ..

ដល់ពេលគ្រោះមកដល់ ទឹក​ដល់​ច្រមុះ ទើបនឹកដល់ព្រះ អោបជើងព្រះ លើក​ដៃ​សំពះ​អង្វរព្រះ ឲ្យមេត្តា ឲ្យសង្គ្រោះ​ដល់​អាត្មាខ្លួន..

ដូច​រឿងនិទានមួយតំណាលថា នៅពេលដែលលោកអាចារ្យទេសនាធម៌ព្រះ មនុស្សទាំងអស់ស្តាប់ពិរោះរហូតដល់​ងងុយ​ដេក​​គ្រប់គ្នា​..

នៅពេលដែលតៃកុងឡានមួយបើកបរលឿនមិនបន្ថយ ប្រឈម​នឹ​ង​គ្រោះថ្នាក់​ មនុស្សក្នុងរថយន្តក៏លើកដៃបន់ស្រន់ សូត្រធម៌​ឡើង​ញឹក​ស្អេក សុំឲ្យព្រះថែរក្សាខ្លួន សច្ចារ​សាង​កុសល​ ដាក់ទាន ផ្សេងៗ​ជាថ្នូរ  នេះមួយគ្រា..

រឿងអស់​សំណើច​មួយ.. ដល់ពេលលោកអាចារ្យ និងតៃកុងឡានស្លាប់ទៅ ព្រះកាត់ទោសលោកអាចារ្យឲ្យចុះ​នរក ឯតៃ​កុង​ឡាន​ក៏​ឲ្យ​ឡើង​ឋានសួគ៍ ត្បិត​អី​លោក​តៃកុងឡានអាច​ដាស់តឿនមនុស្សឲ្យនឹកដល់ព្រះ នឹកដល់ព្រះធម៌ នឹក​ដល់​សេចក្តីល្អ..

វា​គ្រាន់​តែជា​រឿង​និទាន​ខ្លី​មួយ​ប៉ុណ្នោះ..

មតិ 4

ចម្រៀងខ្មែរ | អ្នកស្រី​ សុង សេងហ៊ន

វីយូឡុងស្នេហា

កុលាបស

ប៉ទ្រុបយុយ

រនាបបាក់យករនាបជួស

ខ្យល់បករំភើយ

អ្នកស្រី​សុង សេងហ៊ន​ ជា​​តារា​ចម្រៀង​​ដ៏​មាន​កេរ្តិ៍​ឈ្មោះ​បោះ​សម្លេ​ងល្បី​ល្បាញ​​ ទូទាំង​ប្រទេស​​កម្ពុជា​កាល​ពី​អំឡុង​ទសវត្សរ៍​ទី​​៩០​។ អានបន្ត »

មតិ​មួយ​

សែនក្បាលទឹក ឬភ្ជុំចិន

ថ្ងៃស្អែក​នេះ​គឺ​ជា​ថ្ងៃ​សែនក្បាលទឹក​ ហើយ​ក៏ជា​ថ្ងៃ​ដែល​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ឆ្កួត​ធ្វើ​ជា​ចិន​មួយ​ថ្ងៃទៀតដែរ តែចិន​ខ្ញុំនេះ​ធ្លាប់បាន​ប្រាប់ម្តង​រួចហើយ គឺចិន​ត្រឡប់​ត្រលុយ​ទេ (ហាមគ្រលាស់-គ្រោះថ្នាក់) បើ​ឲ្យ​ទៅ​ប្រោគ​ប្រាជ្ញប្រែប្រាយចិន​អី​នោះ មិនចេះទេ! មើលតែសម្បុរនិង​ភ្នែក​ទៅ​​ទៅដឹងហើយ។ :D

សែនក្បាលទឹក​ ឬភាសាចិនហើយថា 中元节 (Zhong Yuan Jie) ដែល​មាន​សេចក្តី​ជាខ្មែរ​ ស្រដៀង​​ទៅ​នឹង​បុណ្យ​ភ្ជុំ​ដូច្នោះ​ដែរ​នោះ និងមានឈ្មោះមួយ​ទៀតថា​ 鬼节 (gui jie) មាន​សេចក្តី​ថាបុណ្យខ្មោច​ ត្រូវបាន​ប្រជា​ជន​ចិនយួន​​ និង​ខ្មែរ​កាត់​ចិន​​ ធ្វើ​ឡើង​ជា​រៀង​រាល់ឆ្នាំ​មិន​ដែល​រំលង​នោះ​ទេ វា​ជា​ពិធីបុណ្យ​ធំ​មួយ​ផងដែរ​បន្ទាប់​ពី​បុណ្យចូលឆ្នាំ​ចិន​​ ឬបុណ្យ​និទាឃរដូវ​ (春节)

បុណ្យនេះ​ត្រូវបាន​គេ​ធ្វើឡើង​ក្នុង​ខែ៧របស់ចិន នៅថ្ងៃ១៤កើត (ថ្ងៃនេះ) សម្រាប់បងប្អូនចិន កាតាំង ហុកគៀន​.. តែសម្រាប់បងប្អូន​ចិន​ទៀជាវវិញ គឺ​គេ​ធ្វើ​នៅថ្ងៃ ១៥កើត​ គឺ​នៅ​ថ្ងៃ​ស្អែក​នេះ​ឯង។ តែ​ដោយ​បងប្អូន​ខ្មែរ​យើង​កាត់ទៅខាង​ទៀជាវ​ច្រើន ទើប​គេ​នាំគ្នាធ្វើ​ទាំង​ព្រម​​គ្នា​ដោយ​កំណត់​ក្នុង​ប្រតិទិន​យក​ថ្ងៃ១៥កើត​ខែ៧ចិន​នេះដូចគ្នា។

បុណ្យនេះ​គេមិនបាន​រៀបចំ​ផ្ទះ ទិញគ្រឿងលំអរតាំងស្កេកស្កះដូច​ចូល​ឆ្នាំនោះទេ គេ​​គ្រាន់តែ​រៀបចំ​សែន​ជាធម្មតា ដែល​ចែក​ជា​ពីរដង លើកទីមួយ​នៅពេលថ្ងៃ សែន​ដល់​កុងម៉ា ជីដូនជីតា ហើយ​លើកទីពីរ​នៅពេល​ល្ងាច គឺ​សែន​ដល់ខ្មោច​បិសាច​អនាថា ដែល​គ្មានញាតិ គ្មានផ្ទះ​សម្បែង​ ឬរកផ្ទះញាតិ​មិន​ឃើញ។

ជំនឿ​នៃការសែន និង​សំណែន​ត្រូវបាន​ធ្វើ​តាម​ការ​ជឿ​ដោយ​រៀងៗខ្លួន គ្រួសារខ្លះ​គេសែន​ផ្លែឈើ នំនែកពីព្រឹក​ ហើយពេលថ្ងៃត្រង់​សែន​បាយសម្លរ​ម្តងទៀត​ក៏សន្មត់ថាចប់ ដោយ​មិន​សែន​ពេលល្ងាច​នោះទេ តែ​គ្រួសារខ្លះក៏សែន​ល្ងាច​ម្តងទៀត​តាម​ជំនឿ និងធនធាន​ដែល​ខ្លួនមាន​។ បន្ទាប់ពីការ​សែនព្រែន​រួចហើយ គេនៅមាន​ដុតបូជា​ក្រដា​សសែន​ផ្សេងៗ មាន​លុយ មាសប្រាក់ សំលៀកបំពាក់ និង​គ្រឿងសែនក្រដាស​ផ្សេងៗ​ទៀត​ មានតាំងពី​ប៉ាស្ព័រ វីសារ សំបុត្រយន្តហោះ រថយន្ត ផ្ទះ ។ល។ ហើយ​​សុំផ្សងមកវិញ នូវពរជ័យ សុខសប្បាយ និង​រកស៊ីមាន​បាន​។

ក្នុងជំនឿ​ជនជាតិចិន ខែ៧នេះ​គឺ​ជាខែខ្មោច (鬼月 gui yue) ដូច្នេះ​គេ​ហា​មដាច់ខាតអំឡុង​ខែនេះ មិន​ត្រូវ​ ធ្វើដំណើរ​ទៅឆ្ងាយ ជួសជុល​ផ្ទះ​សម្បែង ទិញផ្ទះ បើកហាង​លក់ដូរ និង​អាជីវកម្ម​ជា​ដាច់​ខាត ព្រោះ​វា​អាច​នាំរឿង​មិន​ល្អ​សម្រាប់​អាជីវកម្ម​និង​គ្រួសារគេ​។

ទាំងនេះ​សុទ្ធ​តែជាជំនឿ​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​ជំនឿ​ចិនយួន​ ដែល​មិន​មាន​ចែង​ក្នុង​ច្បាប់ក្រម​ទំនៀម​ទម្លាប់​ខ្មែរ​នោះទេ​ តែដោយ​ហេតុ​ថា​ស្រុកខ្មែរយើង​ ឡប់ឡែរ​ច្របូល​ច្របល់​ដោយចំរុះ​ជនជាតិ​​ជំនឿ​សាសនា​ និង​អបិយជំនឿ រដ្ឋាភិបាល​មិន​បាន​ហាម​ឃាត់​នោះឡើយ​។ វា​ក៏​ជា​រឿងល្អមួយ​ដែរ​ ក្នុង​ការរៀប​ចំ​ឲ្យមាន​ស្ថេរភាព​សង្គម​ និង​សន្តិសុខ។ ម៉្យាងវិញ​ទៀត​ វា​ក៏​ជា​ថ្ងៃ​ដែល​បងប្អូន ញាតិមិត្ត​បាន​ជួប​ជុំ​សែនព្រេន និង​សប្បាយ​រីករាយ​ផងដែរ​​ បន្ទាប់​ពី​បែកគ្នា​មួយរយៈធំ​ឬតូច​ ទៅ​ប្រកប​របរ​រកស៊ីដោយរៀងៗខ្លួន​នោះ ព្រោះ​ថា​បន្ទាប់​ពីសែនព្រេន​រួច រលត់​ធូប​មិនទាន់​ សំណែន​ម៉ែឪ កុងម៉ា​ មុខ​តែ​ក្លាយ​ជា​គ្រឿង​ក្លែម​ទៅ​វិញ​មិន​ខាន​។

ដូច្នេះបងប្អូន​ដែល​ដែល​មិន​ជាប់សែស្រឡាយ​ចិន ក៏កុំទៅ​គិត​ អៀនខ្មាសអីច្រើន​។ មិនចិន​ក៏គិត​ថា​ចិន​មួយថ្ងៃដែរ​ទៅ ចូលរួម​ផឹកស៊ី​សប្បាយ​នឹង​គេ​ទាន់ស្រុក​សន្តិភាព។ បើ​ថា​រកកន្លែង​មិន​ឃើញ​​មក​​ផ្ទះខ្ញុំ! :D

——————————

អានផងដែរ៖

មតិ 10

អំពីថ្ងៃមហាសង្ក្រាន រណ្តាប់ទទួល និងទំនាយឆ្នាំថ្មី ព.ស ២៥៥៥

ព្រះពុទ្ធសករាជព្រះ​សាសនា​អតិក្កន្តា​កន្លងទៅ​ហើយ​បាន​២៥៥៤​ត្រឹមថ្ងៃ១៥​ កើត​ខែ​ពិសាខ លុះ​ដល់​ថ្ងៃ១រោច ខែ​ពិសាខ​ឆ្នាំថោះ ត្រីស័ក​ទៅ​ចូល​ពុទ្ធ​សករាជ​២៥៥៥។

នឹងគណនា​ឆ្នាំថោះ​ឥឡូវ​នេះ សង្រ្កាន​ចូល​មក​នៅ​ថ្ងៃ​ព្រហស្បតិ៍ ១១កើត ខែ​ចេត្រ ត្រូវ​នឹង​ថ្ងៃទី​១៤ ខែមេសា គ.ស.២០១១ វេលា​ម៉ោង​១៣ និង​១២នាទី​។ ពេល​នោះ​ព្រះ​អាទិត្យ​ចេញ​ពី​មីនរាសី ទៅ​ស្ថិត​នៅ​ឯ​មេសរាសី តាម​ផ្លូវ​គោក​វិធី គឺ​ផ្លូវ​កណ្តាល ទើប​មាន​ទេវធីតា​មួយ​ព្រះអង្គ​ជា​មគ្គនាយិកា​ព្រះនាម កិរិណី​ទេវី ជា​បុត្រីទី៥ នៃ​កបិលមហាព្រហ្ម គង់​នៅ​ចាតុម្មហារាជិកា ទ្រង់​អម្ពរពណ៌​បៃតង លម្អ​នៅ​ព្រះកាយ​ដោយ​សៀតផ្កា​មន្ទារ អភរណ​ទ្រង់​ពាក់​កែវ​មរកត ភក្សាហាទ្រង់​សោយ​សណ្តែក ល្ងរ ព្រះ​ហស្ថ​ស្តាំទ្រង់​កង្វេរ ព្រះហស្ថឆ្វេង​ទ្រង់​កាំភ្លើង ទ្រង់​អង្គុយ​ពាក់​ឆៀង​លើខ្នង​គុជសា (សត្វដំរី) ជា​ពាហនៈ។ អានបន្ត »

មតិ 6

អំពី”បុណ្យចូលឆ្នាំប្រពៃណីខ្មែរ”

មនុស្ស​​គ្រប់​​ជាតិ​សាសន៍ តែង​ប្រារព្ធ​ពិធី​ចូលឆ្នាំ​ថី្ម​ ដែល​ជា​ប្រពៃណី​​របស់​​ប្រជាជាតិ​រៀងៗ​​​ខ្លួន គ្រាន់​តែ​គេ​និយម​កំណត់​ពេល​វេលា​នៃការរៀបចំ​បុណ្យ​នេះ​ បែ្លកៗ​​គ្នា​ស្រប​ទៅ​​តាមជំនឿ​ទំនៀម​ទម្លាប់​និង​ប្រពៃណី​​របស់​គេ​ប៉ុណ្ណោះ។ ជនជាតិ​ខែ្មរ​យើង​ក៏​មាន​ប្រវតិ្ត​​ធ្វើ​​បុណ្យចូលឆ្នាំ​តាំង​ពី​បុរាណកាល​ជា​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ​រហូត​មកដែរ។ យើង​បាន​ប្រទះ​ឃើញ​​​​​​​ឯកសារ​​ជាច្រើន ដែល​និយាយ​ពី​ពិធី​បុណ្យចូលឆ្នាំ​ និង​ឧស្សាហ៍​បាន​ស្តាប់​ការ​និទាន​​រឿង​របស់​ចាស់ទុំ​ជា​ច្រើន 

ប្រវត្តិ

មាន​តំណាល​ថា នៅ​ដើម​នៃ​ភទ្ទកប្បមានសេដ្ឋី​ម្នាក់​ មាន​បុត្រ​មួយ​ឈ្មោះ​ធម្មបាល​កុមារ ជា​អ្នក​មាន​​ចំណេះវិជ្ជា​ដ៏​វិសេស ​រៀន​ចេះចប់​​ត្រៃវេទ​​តាំង​ពី​អាយុ​​បាន ឆ្នាំ។  សេដ្ឋី​បិតា​​បាន​​សាងប្រាសាទ​​ឲ្យ​​នៅ​​ទៀប​​ដើម​​ជ្រៃ​​មួយ​​ធំ​នៅ​ឆេ្នរ​ទនេ្ល​ដែល​ជា​ទី​​នៅ​នៃ​បក្សី​ទាំង​​ឡាយ​ ​ធម្មបាល​កុមា​នោះ បាន​ចេះ​ទាំង​ភាសាបក្សីទាំង​ពួង​ផង អានបន្ត »

បញ្ចេញមតិ

ប្រវត្តិបុណ្យចូលឆ្នាំចិន

អក្សរ និទាឃរដូវ (ឈុន)

បុណ្យចូលឆ្នាំចិន(新年) ឬ ហៅម្យ៉ាង​ទៀត​ថា បុណ្យ​នា​និទាឃរដូវ (春节)គឺ​ថ្ងៃ​ឈប់​សម្រាក​ដ៏​សំខាន់​បំផុត​សំរាប់​ជនជាតិចិន។ មានប្រជាជនមួយចំនួន ជា​ពិសេស​​ជនជាតិ​ចិន​នៅ​ក្រៅ​ប្រទេស បានហៅពិធីបុណ្យនេះថា បុណ្យចូលឆ្នាំ ច័ន្ទគតិថ្មី ។ ជា​ប្រពៃណី​ ពិធីបុណ្យ​នេះ​ចាប់​ផ្ដើមនៅថ្ងៃទីមួយនៃខែទីមួយ តាម​ច័ន្ទគតិ (ភាសាចិន៖ 正月, pinyin៖ zhēng yuè) ក្នុងប្រតិទិនចិន ហើយ​បញ្ចប់ទៅវិញ នៅថ្ងៃទី១៥ ដែល​គេហៅ​ថ្ងៃនេះថា ពិធី​បុណ្យបង្ហោះគោម។ ពេលល្ងាច នៅ​ថ្ងៃ​បុណ្យ​ចូលឆ្នាំចិន ត្រូវគេឲ្យឈ្មោះថា ជូស៊ី (除夕, ជាពាក្យកាត់ របស់ពាក្យ 年除夕 នែនជូស៊ី, ហើយពាក្យជូស៊ី សម្រាប់​ប្រើ​ក្នុង​ប្រទេសតៃវ៉ាន់)។ ពាក្យ​នេះ​មាន​ន័យ​ថា “ពេលល្ងាចឆ្លងឆ្នាំ”។

ពិធីបុណ្យនេះ ត្រូវប្រារព្ធឡើង នៅតំបន់ដែលមានចំនួនប្រជាជន ដ៏ច្រើន​សន្ធឹក​សន្ធាប់ ដូចជាប្រទេសកម្ពុជាយើងជាដើម។ ពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំចិន ត្រូវ​បាន​ចាត់​ទុកជាថ្ងៃដ៏មានសារៈសំខាន់ សម្រាប់ប្រជាជនចិន ហើយវាក៏មានឥទ្ធិពល ទៅ​លើពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មី របស់ប្រទេសជិតខាងផងដែរ ជាពិសេសចំណងវប្បធម៌ ជាមួយប្រជាជន ដែលជនជាតិចិនធ្វើអន្តរកម្មជាមួយ។ ប្រទេស​​ទាំងនោះ រួម​មាន​ប្រជាជនដើម​នៃជនជាតិតៃវ៉ាន់, ជនជាតិកូរ៉េ, ជនជាតិម៉ុងកូល, ជនជាតិនេប៉ាល់, ជនជាតិ​ប៊ូតង់, ជនជាតិ​យួន, និងអតីត​ជនជាតិ​ជប៉ុននៅមុនឆ្នាំ១៨៧៣។ ពិធី​បុណ្យ​​ចូលឆ្នាំចិន ក៏បានប្រារព្ធធ្វើផងដែរ នៅក្នុងប្រទេសសិង្ហបុរី, ឥណ្ឌូនេស៊ី, ម៉ាឡេស៊ី, ភីលីពីន, ថៃ, កម្ពុជា ក៏ដូចជាប្រទេសដទៃទៀត ដែល​មាន​ប្រជាជន​ចិន​រ​ស់នៅដោយស្របច្បាប់ ភាគច្រើន គឺប្រទេសស្ថិតនៅក្បែរសមុទ្រចិន។ ពិធី​បុណ្យ​នេះ នឹងត្រូវផ្លាស់ប្ដូរកំរិត ហើយក្លាយទៅជាផ្នែកមួយ នៃវប្បធម៌ប្រពៃណី របស់​ប្រទេសទាំងនោះ។ នៅក្នុងប្រទេសកាណាដា ទោះបីជា ពិធី​បុណ្យ​ចូល​ឆ្នាំចិន មិនមែនជាថ្ងៃឈប់សំរាកជាផ្លូវការក៏ដោយ ក៏ប្រជាជនចិនជាច្រើន នៅ​តែ​ប្រារព្ធពិធីនេះ យ៉ាងទូលំទូលាយ ហើយប្រៃសណីយយ៍នៃប្រទេសកាណាដា បាន​ចែក​ចាយតែមសម្រាប់ប្រើនៅឆ្នាំថ្មី នៅតាមគេហដ្ឋាននីមួយៗផងដែរ។ អានបន្ត »

មតិ 4

កាហ្វេតៀមខ្ញុំ​ កាត់​បន្ថយ​ការ​កើត​​មហារីក​​ថ្លើម​!

អ្នក​ស្រាវ​ជ្រាវ​នៅ​ប្រទេស​ជប៉ុន​បាន​រក​ឃើញ​ថា​ កាហ្វេ​អាច​ជួយ​ការពារ ​ជំងឺ​មហារីក​ថ្លើម​ដែល​កើត​មាន​ញឹក​ញាប់​បំផុត ។

ការ​សិក្សា​ស្រាវ​ជ្រាវ​មួយ​​ទៅ​លើ​ជន​ជាតិ​ជប៉ុន​ជាង​១០.០០០នាក់ បាន​រក​ឃើញ​ថា​ ​មនុស្ស​ដែល​​ផឹក​កាហ្វេ​ជា​​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ​ ឬ​ក៏​ស្ទើរ​តែ​ជា​​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ​នោះ​ មាន​គ្រោះ​ថ្នាក់​តែ​​ចំនួន​ពាក់​កណ្តាល​​ប៉ុណ្ណោះ​បើ​ប្រៀប​ធៀប​នឹង​​អ្នក​មិន​ផឹក​កាហ្វេ​ ក្នុង​ ការ​កើត​ជំងឺ​មហារីក​ថ្លើម​​។ ​ប្រសិទ្ធភាព​ការពារ​បែប​នេះ​​កើត​មាន​ចំពោះ​មនុស្ស​​ដែល​ផឹក​កាហ្វេ​មួយ​ពែង​ ឬ​ពីរ​​ពែង​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ​​ហើយ​បង្កើន​ដល់​បី​ ឬ បួន​ពែង។

ការ​សិក្សា​ស្រាវ​ជ្រាវ​ទៅ​លើ​សត្វ​កណ្តុរ​ បាន​បង្ហាញ​ពី​​ប្រសិទ្ធភាព​ការ​ពារ​ របស់​កាហ្វេ​ចំពោះ​​ជំងឺ​មហារីក​ថ្លើម​ ដូច្នេះ​អ្នក​ស្រាវ​ជ្រាវ​ដឹក​នាំ​ដោយ​លោក​​ម៉ូណាមី​អ៊ីណូអេ នៅ​មជ្ឈមណ្ឌល​មហារីក​ជាតិ​ក្នុង​ទីក្រុង​តូក្យូ បាន​ធ្វើ​ការ​វិភាគទៅ​លើ​ការ​សិក្សា​ស្រាវជ្រាវ​ សុខ​ភាព​សាធារណៈ​រយៈពេល​១០ឆ្នាំ ដើម្បី​កំណត់​អំពី​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​កាហ្វេ​ ដោយ​ប្រជាជន​ដែល​មាន​ជំងឺ​​មហារីក​ថ្លើម​ និង អ្នក​ដែល​មិន​មាន​ជំងឺ​នេះ។

ពួក​គេ​ក៏​បាន​រក​ឃើញ​​ការ​កើត​មាន​ជំងឺ​មហារីក នៅ​ក្នុង​ចំណោម​មនុស្ស​ដែល​មិន​ធ្លាប់​ ឬ​ក៏​ស្ទើរ​តែ​មិន​ធ្លាប់​​ផឹក​កាហ្វេ​សោះ​ចំនួន៥.៤២៧​ករណី ក្នុង​ចំណោម​មនុស្ស ​១០០.០០០​នាក់​​នៅ​អំឡុង​ពេល​១០​ឆ្នាំ​។

ប៉ុន្តែ​​សម្រាប់​​អ្នក​ដែល​ផឹក​កាហ្វេ​ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ​វិញ​ គ្រោះ​ថ្នាក់​កើត​ជំងឺ​នេះ​​គឺ​២.១៤៦ ករណី​ក្នុង​ចំណោម​មនុស្ស ១០០.០០០ ករណី ។

ខណៈ​ពេល​ដែល​​ការ​សិក្សា​ស្រាវ​ជ្រាវ​បាន​រក​ឃើញ​ទំនាក់​ទំនង​​រវាង​ការ​ផឹក​កាហ្វេ​ និង​ ការ​ថយ​ចុះ​នៃ​ជំងឺ​​មហា​រីក​ថ្លើម​ អ្នក​និពន្ធ​កត់​សម្គាល់​ថា​​គេ​ត្រូវ​ធ្វើ​ការ​ ​សិក្សា​ស្រាវ​ជ្រាវ​នេះ​​នៅ​ក្នុង​ក្រុម​មនុស្ស​​ដទៃ​ទៀត​។ ហេតុ​ផល​នៃ​ការ​​កាត់​​បន្ថយ​​គ្រោះ​ថ្នាក់​ជំងឺ​មហារីក​ថ្លើម​ នៅ​មិន​ទាន់​ច្បាស់​​នៅ​ឡើយ​ទេ​​។ ក្រុម​របស់​លោក​​អ៊ីណូអេ​ បាន​និយាយ​ថា កាហ្វេ​មាន​ចំនួន​​អង​ទី់​អុក​ស៊ី​ដង់​ច្រើន​ ហើយ​ការ​សិក្សា​ស្រាវ​ជ្រាវ​​មួយ​ចំនួន​ទៅ​លើ ​សត្វ​បាន​បង្ហាញ​ថា​ សារ​ធាតុ​នោះ​​មាន​សក្តានុពល​ដើម្បី​ រារាំង​ការ​កើត​​ជំងឺ​មហារីក​ថ្លើម​។

នៅ​ក្នុង​ការ​សិក្សា​ស្រាវ​ជ្រាវ​របស់​ពួក​គេ​ក៏​បាន​សិក្សា​ទៅ​លើ​​ផល​ប្រយោជន៍​ “តែបៃតង” ដែល​មាន​អង់​ទី​អុក​ស៊ីដង់​​ផ្សេង​ទៀត ហើយ​ពួក​គេ​បានរ​ក​ឃើញ​ថា ​មិន​មាន​ការ​ទាក់​ទង​គ្នា​ រវាង​ការ​ផឹក​ “តែ” និង អត្រា​ជំងឺ​មហារីក​ថ្លើម​ទេ។

ជាតិ​កាហ្វេ​អ៊ីន​​នៅ​ក្នុង​កាហ្វេ​ ត្រូវ​បាន​​គេ​ធ្វើ​ការ​សិក្សា​ស្រាវ​ជ្រាវ​​រក​ឃើញ​ថា ​​ជំរុញ​ឱ្យ​មាន​​ការ​​ប្រកាស​អាសន្ន​​ខាង​ស្មារតី​នៅ​ក្នុង​ចំណោម​​អ្នក​ផឹក​ស្រា​ជា​ច្រើន ​ទោះ​​បី​ជា​វា​ធ្វើ​ឱ្យ​​មនុស្ស​ខ្លះ​មាន​អារម្មណ៍​​បារម្ភ​ច្រើន​ក្តី​​។ ការ​សិក្សា​ស្រាវ​ជ្រាវ​ខ្លះ​​អះ​អាង​ថា ​ជាតិ​កាហ្វេ​អ៊ីន​​ធ្វើ​ឱ្យ​ធ្ងន់​ធ្ងរ​ដល់​​រោគ​សញ្ញា​នៃ​ការ​​អស់​ឈាម​រដូវ​​ ឬ​ក៏​បង្កើន​ផលវិ​បាក នៃ​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​ថ្នាំ​អង់​ទីប៊ីយ៉ូទិក​។ ការ​ប្រើ​ជាតិ​កាហ្វេអ៊ីន​ច្រើន​ពេក​មាន​ទំនាក់​ទំនង​ដល់ ​ការ​រលូត​កូន ៕

តើអ្នកបាន​ផឹក​កាហ្វេ​មួយ​ពែង​ហើយ​ឬនៅ​ថ្ងៃ​នេះ​?

ប្រភព​៖ CAM NEWS

មតិ 27