បណ្ណសារសម្រាប់សមានក្រុម អក្សរសាស្ត្រ
ស្វែងយល់ពាក្យថា «ពិធីករ/ពិធីការនី» និង «អ្នកធ្វើអត្ថាធិប្បាយ»
ផ្សាយដោយ ឧត្តម ក្នុង គួរយល់ដឹង, ទស្សនៈខ្ញុំ, អក្សរសាស្ត្រ លើ ខែមីនា 21, 2012
សួស្តីបងប្អូនអ្នកនិយមរសកាហ្វេនៅតៀមកាហ្វេនេះជាទីមេត្រី!
សូមជម្រាបសួរសុខទុកតាមរយៈអត្ថបទនេះ សង្ឃឹមថាបងប្អូនពិតជាមានសុខភាពល្អបរិបូរនិងប្រកបដោយសុភមង្គលក្នុងជីវិត។
ខ្ញុំពិតជាខានសរសេរអត្ថបទយូរថ្ងៃក្រែលហើយ ធ្វើឲ្យមិត្តអ្នកអានមួយចំនួនដែលនិយមរសកាហ្វេនៅទីនេះខកចិត្ត ចង់ហៅខ្ញុំទៅប៉ាវបាយម្តងម្កាលផង។ ដូច្នេះថ្ងៃនេះខ្ញុំសូមយកឱកាស កោះហៅបងប្អូនមកសិក្សា ស្វែងយល់ និងវែកញែកពីភាពត្រឹមត្រូវ រវាងពាក្យថា «ពិធីករ/ពិធីការនី» និង «អ្នកធ្វើអត្ថាធិប្បាយ» តើមួយណាជាពាក្យដែលប្រើត្រឹមត្រូវបំផុត។
កាលពីប៉ុន្មានថ្ងៃមុន ខ្ញុំបានអានអត្ថបទមួយក្នុងប្លុក «គូទខ្យង» ដែលនិយាយពីអតីកាលមួយរបស់លោក គង្គ ប៊ុនឈឿន ត្រង់ចំណុចមួយសរសេរថា៖
ក្នុងសៀភៅ «ទំនួញប៉ាកាស្នេហ៏» ទំព័រទី៣៧ លោកគង្គ ប៊ុនឈឿន បានបានសរសេរថា៖
កាលពីឆ្នាំ ១៩៦០ ខ្ញុំបានឃើញក្រុមភ្លេងក្រសួងឃោសនាការជាតិ ដែលជាក្រុមភ្លេងល្បីឈ្មោះជាងគេនាសម័យនោះ (ព្រោះដឹកនាំដោយតន្រ្តីករជើងចាស់ គឺលោក ពៅ ស៊ីផូ និងលោក ភួង បូផា ព្រមទាំងអ្នកចម្រៀងឯកៗ ដូចជាលោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត លោក សុស ម៉ាត់ និងនាង កែវ សេដ្ឋា) បានមកប្រគុំនៅខែត្របាត់ដំបង ក្នុងបេសកកម្មដង្ហែតាមព្រះរាជដំណើរសម្តេចឪជាអម្ចាស់ ដែលកាលណោះនៅជាសម្តេចព្រះឧបយុវរាជ។
ក្នុងរាត្រីដំបូង ដែលប្រគុំនៅមណ្ឌលកីឡាស្ថានខែត្រ ដើម្បីជូនសាធារណជនមើលកម្សាន្តនោះ ខ្ញុំដែលបានទៅមើលក្នុងពេលនោះដែរ បានឃើញលោក ម៉ា ឡៅពី ដែលជាអ្នកធ្វើអត្ថាធិប្បាយ (១) ប្រចាំវង់តន្រ្តី បានតែងទំនុកច្រៀងមួយភ្លាមៗបន្ទាប់ពីឃើញយុវនារីដ៏មានរូបស្អាតម្នាក់ ទៅឈរមើលវង់ភ្លេងនោះដែរ។ ដោយនារីនោះ មានសៀតផ្កាកុលាបក្រហមនៅសក់ លោកក៏បានប្រកាសជាឧឡាឬកនៅពេលនោះថា «ដើម្បីជាអនុស្សាវរីយ៍របស់វង់តន្រ្តីឃោសនាការជាតិ ដែលមកប្រគុំក្នុងខែត្របាត់ដំបងនេះ ខ្ញុំសូមជូនបទចម្រៀងដ៏ថ្មីស្រឡាងមួយបទ ដែលខ្ញុំទើបនឹងតែងរួចអំបាញ់ម៉ិញ ប្រគល់ជូនលោក សុស ម៉ាត់ ច្រៀង ឈ្មោះថាបទ «កុលាបក្រហម»។» read more
ត្រង់ចំណុចនេះខ្ញុំចង់លើកមកវិភាគថា តើពាក្យថា«ពិធីករ ឬ ពិធីការនី» ដែលយើងប្រើសំដៅលើអ្នកនិយាយកម្មវិធីទូរទស្សន៍ឬវិទ្យុទាំងនោះ តើចាប់ផ្តើមពីពេលណា? ហើយត្រឹមត្រូវឬទេ?
បើតាមការស្វែងយល់ពីពាក្យរបស់លោកគង្គ ប៊ុនឈឿន គឺឲ្យដឹងថា កាលពីជំនាន់លោកនោះ គេមិនប្រើពាក្យ«ពិធីករ ឬពិធីការនី» នេះទេ គឺគេប្រើពាក្យថា «អ្នកធ្វើអត្ថាធិប្បាយ»។ ព្រោះតាមខ្ញុំយល់ ខ្ញុំគិតថាពាក្យថា «ពិធីករ ឬ ពិធីការនី» ដែលយើងប្រើរាល់ថ្ងៃនេះ គួរប្រើជាមួយអ្នករៀបចំកម្មវិធី ឬអ្នកទទួលបន្ទុក និងគ្រប់គ្រងកម្មវិធី។ ឧទា. លោក អ៊ិត សេដ្ឋា ដែលជាអ្នកគ្រប់គ្រង និងរៀបចំកម្មវិធីមន្តស្នេហ៏សំនៀង របស់ទូរទស្សន៍ CTN លោកអាចហៅបានថា ជាពិធីករ តែបើសិនករណីលោក គ្រាន់តែជាអ្នកនិយាយ ឬធ្វើអត្ថធិប្បាយនៅលើឆាក ដែលស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រងពីមនុស្សដទៃផ្សេងទៀត គាត់ត្រូវបានហៅថា ជាអ្នកធ្វើអត្ថាធិប្បាយតែប៉ុណ្នោះ។
ការយល់ឃើញរបស់ខ្ញុំនេះ ខ្ញុំមិនឲ្យតម្លៃថាត្រឹមត្រូវ ឬយ៉ាងណាទេ។ ឱកាសបន្តនេះ ខ្ញុំសូមប្រគេន និងអញ្ជើញបងប្អូនដែលចូលចិត្តការសិក្សាពីពាក្យខ្មែរ ចូលរួមផ្តល់មតិ ចែករំលែកការចេះដឹងតាមការគួរផងចុះ។
———————————-
Related Articles
អំពី”បុណ្យចូលឆ្នាំប្រពៃណីខ្មែរ”
ផ្សាយដោយ ឧត្តម ក្នុង គួរយល់ដឹង, ចំណេះដឹងផ្សេងៗ, សង្គមខ្មែរ, អក្សរសាស្ត្រ, អប់រំ និង វប្បធម៌ លើ ខែមេសា 8, 2011
មនុស្សគ្រប់ជាតិសាសន៍ តែងប្រារព្ធពិធីចូលឆ្នាំថី្ម ដែលជាប្រពៃណីរបស់ប្រជាជាតិរៀងៗខ្លួន គ្រាន់តែគេនិយមកំណត់ពេលវេលានៃការរៀបចំបុណ្យនេះ បែ្លកៗគ្នាស្របទៅតាមជំនឿទំនៀមទម្លាប់និងប្រពៃណីរបស់គេប៉ុណ្ណោះ។ ជនជាតិខែ្មរយើងក៏មានប្រវតិ្តធ្វើបុណ្យចូលឆ្នាំតាំងពីបុរាណកាលជារៀងរាល់ឆ្នាំរហូតមកដែរ។ យើងបានប្រទះឃើញឯកសារជាច្រើន ដែលនិយាយពីពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំ និងឧស្សាហ៍បានស្តាប់ការនិទានរឿងរបស់ចាស់ទុំជាច្រើន
ប្រវត្តិ
ព្រះបាទធម្មឹក
ផ្សាយដោយ ឧត្តម ក្នុង គួរយល់ដឹង, សម្តីមាស, អក្សរសាស្ត្រ, អប់រំ និង វប្បធម៌ លើ ខែកុម្ភៈ 25, 2011
១.សារសំខាន់របស់អ្នកដឹកនាំ
អ្នកដឹកនាំ នាយក ប្រធាន ប្រធានាធិបតី រាជា ប្រមុខ ប្រមុខរដ្ធ មានសារសំខាន់យ៉ាងណាខ្លះចំពោះប្រជារាស្រ្ត និងសង្គមដែលខ្លួនគ្រប់គ្រង និងមើលការខុសត្រូវនោះ? ខ្ញុំគិតថាអ្នកអានគង់នឹងយល់ជាមិនខាន។ ក្នុងទីនេះ ខ្ញុំសូមលើកយកទស្សនៈរបស់ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ មេដឹកនាំមួយយ៉ាងធំ ដែលពិភពលោកទទួលស្គាល់ និងជឿពុទ្ធដីការបស់លោកថាមានសច្ចភាព យកមកជូនមិត្តអ្នកអានដោយផ្ទាល់តែម្តង។ ទស្សនៈរបស់ព្រះអង្គនេះ ទ្រង់សម្តែងនៅក្នុងគម្ពីរព្រះសុត្តន្តបិដកអង្គុត្តរនិកាយ ចតុក្កនិបាត។ ក្នុងព្រះសូត្រនេះ ព្រះអង្គប្រើពាក្យព្រះរាជាសំរាប់សំគាល់អ្នកដឹកនាំប្រទេសទូទៅ ដូច្នេះ សូមអ្នកអានសំគាល់ពាក្យព្រះរាជានេះ ជាវេវចនៈនឹងពាក្យអ្នកដឹកនាំ នាយក ប្រធាន ប្រធានាធិបតី រាជា ប្រមុខ ប្រមុខរដ្ធ ឬនាយករដ្ធមន្ត្រីផងចុះ។ អានបន្ត »
គេហទំព័ររៀនអក្សរខ្មែរ
ផ្សាយដោយ ឧត្តម ក្នុង ពីនេះពីនោះ, ព័ត៌មាន & ដំណឹងផ្សេងៗ, អក្សរសាស្ត្រ, អប់រំ និង វប្បធម៌ លើ ខែកុម្ភៈ 23, 2011
ជារឿងមួយគួរឲ្យមោទនៈផងដែរសម្រាប់ខ្ញុំ នឹងសម្រាប់ជាតិខ្មែរទាំងមូល។ ពេលនេះគេហទំព័ររៀនអក្សរខ្មែរចាប់ផ្តើមចេញជារូបរាងហើយ ដែលមានទាំងអក្សរ ទាំងរបៀបសរសេរ និងការបញ្ចេញសម្លេង តែស្ថិតនៅក្នុងការរៀបចំបន្ថែមនៅឡើយ។
សូមណែនាំគេហទំព័រនេះ ទៅកាន់មិត្តបរទេសរបស់អ្នកដែលចង់រៀនអក្សរខ្មែរ ឬបង្រៀនកូនក្មួយតូចៗរបស់អ្នកចាប់ពីពេលនេះតទៅ!
សូមចូលទៅកាន់គេហទំព័រ www.ilearnkhmer.com/ilearnkhmer.htm
ឆ្ងល់ពាក្យ “កម្ពុជា” (កាំ ឬ កម ឬ កំ – ពុច – ជា)
ផ្សាយដោយ ឧត្តម ក្នុង គួរយល់ដឹង, អក្សរសាស្ត្រ លើ ខែតុលា 27, 2010
ខ្ញុំឆ្ងល់ពីពាក្យ “កម្ពុជា” ដែលជាឈ្មោះខេមរប្រទេសរបស់យើង តើសូរ ឬសម្លេងនៃពាក្យថា “កម្ពុជា” នេះអានថា៖ កាំ ឬ កម ឬ កំ – ពុច – ជា ! ! !
ខ្ញុំដឹងថាមានភាពមិនចុះសម្រុង ក៏ដូចជាការមិនស្របមតិគ្នាជាច្រើន ជុំវិញការអានឈ្មោះប្រទេសរបស់ខ្លួន។
កាលពីមុនខ្ញុំធ្លាប់តែឮគេអានថា កាំ ពុច ជា (ចាស់ៗហៅតែចឹង) តែក្រោយមកបែរជាគេអានទៅជា កម ឬ កំ ពុច ជា វិញ (ខ្ញុំឮអ្នកនិយាយកម្មវិធីទូរទស្សន៍ជាច្រើនអានបែបនេះ) ដោយឮទស្សនៈខ្លះយល់ឃើញថា ការអានថា កាំ ពុជ ជា ដែលសម្លេងអានថា កាំ នេះ ស្រដៀងនឹង កម្ម ដែលមានន័យថា “មានបាប ឬ ពៀរ” ដែលជាហេតុធ្វើឲ្យប្រទេសមិនរុងរឿង ឬគ្មានហុងស៊ុយ។
តាមវចនានុក្រមអេឡិចត្រូនិចកំណែទី២ របស់សម្តេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត បានសរសេរថា៖
កម្ពុជ ៖ (ន.) (សំ.) (បា.) (ក័ម – ពុច ឬ ក័ម – ពុជៈ) ម. ព. កម្ពុជ ឬ កម្ពុជា។
តើ ក + ័ + ម (ក័ម) នេះអានថា កាំ ឬ កំ ឬ កម ?
បើអត្ថន័យនៃពាក្យ កម្ពុ ប្រែថា មាស មិនមែន ស្មើនឹង កម្ម ដែលប្រែថា មានបាប មានវេរា ឬ អកុសលនោះទេ។
តើបងប្អូនយល់យ៉ាងណាចំពោះសម្លេងនៃការអានពាក្យខាងលើ “កម្ពុជា” នេះ! ជួយស្រាយចម្ងល់ខ្ញុំផង។
អានផងដែរ៖
១ – កម្ពុជា
បងប្អូននៅសុរិន្ទអាចរៀនអក្សរខ្មែរបានហើយ
ផ្សាយដោយ ឧត្តម ក្នុង ជាតិនិយម, ព័ត៌មាន & ដំណឹងផ្សេងៗ, សកល, សង្គមខ្មែរ, អក្សរសាស្ត្រ, អប់រំ និង វប្បធម៌ លើ ខែតុលា 15, 2010
ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថារំភើបក្រោយពេលបានទទួលដំណឹងនេះតាមរយៈ សារព័ត៌មានសេរី។ វាខុសប្លែកពីអតីតកាលក្រោយពេលដែលទឹកដីដូនតារបស់យើងមួយចំនួន ដូចជាសុរិន្ទ ស្រះកែវ ត្រាត… និងជាច្រើនផ្សេងទៀត (បណ្តាខែត្រខាងលើ) ត្រូវបានកាត់ទៅឲ្យប្រទេសសៀម ឬប្រទេសចោរគ្រប់គ្រង ដោយអាណាព្យាបាលប៉ោតបារាំងសេះ។ កុំរំលឹកទៅដល់អតីកាលនោះវានាំតែឈឺចាប់ និងនាំគេគិតថាខ្ញុំជាតិនិយមជ្រុល។
តាមរយៈសារព័ត៌មានសេរី ចេញផ្សាយតាមអនឡាញព្រឹកនេះបានឲ្យដឹងថា មូលនិធិទ្រទ្រង់អរិយធម៌ខ្មែរ របស់ លោកមឿង សុន (បច្ចុប្បន្នកំពុងរស់នៅគេចខ្លួនឯក្រៅប្រទេស ដោយសាររពឹសមាត់ក្នុងរឿងក្តីអំពូលភ្លើងអង្គរ) បានបង្កើតថ្នាក់រៀនអក្សរខ្មែរជាលើកដំបូងរបស់ខ្លួននៅក្នុងខែត្រសុរិន្ទប្រទេសសៀម អតីតដីខ្មែរ។
ការបើកបង្រៀនជាលើកដំបូងនេះ មានសិស្សចូលរៀនចំនួន៣៨នាក់ ដែលក្នុងនោះចាប់ពីអាយុ១០ឆ្នាំឡើងទៅ។ ហើយការបណ្តុះបណ្តាលអក្សរខ្មែរនេះត្រូវបានធ្វើឡើង ដោយគ្រូមកពីប្រទេសកម្ពុជា និងមានកិច្ចសហការណ៍ពីសមាគមន៍សៀម ឬថៃចំនួនពីរ។
នៅខែត្រសុរិន្ទ ក៏មានការបង្រៀនអក្សរខ្មែរដោយសមាគមន៍មួយផ្សេងទៀត ដែលដឹកនាំដោយខ្មែរសុរិន្ទម្នាក់ គឺលោកជ័យ មង្គល ដែលកំពុងប្រតិបត្តិការសកម្មភាពរបស់ខ្លួន។
សូមអានព័ត៌មានពិស្តារ ចុចទីនេះ!
ខ្ញុំមានមោទនៈភាព និងសង្ឃឹមថាសកម្មភាពនេះនឹងបន្តមានជានិច្ច ហើយសាយភាយទៅកាន់ខែត្រផ្សេងទៀត ដែលមានបងប្អូនដើមកំណើតខ្មែរយើងរស់នៅ និងជាអតីតដីខ្មែរ ដែលអាចថែរក្សារនូវតម្លៃអក្សរសាស្រ្តជាតិ វប្បធម៌ និងអរិយធម៌ខ្មែរ ឲ្យមានជីវិតជានិរន្ត៍ នៅលើទឹកដីដូនតាយើង។




បញ្ចេញមតិ