បណ្ណសារសម្រាប់សមានក្រុម ទស្សនៈខ្ញុំ
ស្វែងយល់ពាក្យថា «ពិធីករ/ពិធីការនី» និង «អ្នកធ្វើអត្ថាធិប្បាយ»
ផ្សាយដោយ ឧត្តម ក្នុង គួរយល់ដឹង, ទស្សនៈខ្ញុំ, អក្សរសាស្ត្រ លើ ខែមីនា 21, 2012
សួស្តីបងប្អូនអ្នកនិយមរសកាហ្វេនៅតៀមកាហ្វេនេះជាទីមេត្រី!
សូមជម្រាបសួរសុខទុកតាមរយៈអត្ថបទនេះ សង្ឃឹមថាបងប្អូនពិតជាមានសុខភាពល្អបរិបូរនិងប្រកបដោយសុភមង្គលក្នុងជីវិត។
ខ្ញុំពិតជាខានសរសេរអត្ថបទយូរថ្ងៃក្រែលហើយ ធ្វើឲ្យមិត្តអ្នកអានមួយចំនួនដែលនិយមរសកាហ្វេនៅទីនេះខកចិត្ត ចង់ហៅខ្ញុំទៅប៉ាវបាយម្តងម្កាលផង។ ដូច្នេះថ្ងៃនេះខ្ញុំសូមយកឱកាស កោះហៅបងប្អូនមកសិក្សា ស្វែងយល់ និងវែកញែកពីភាពត្រឹមត្រូវ រវាងពាក្យថា «ពិធីករ/ពិធីការនី» និង «អ្នកធ្វើអត្ថាធិប្បាយ» តើមួយណាជាពាក្យដែលប្រើត្រឹមត្រូវបំផុត។
កាលពីប៉ុន្មានថ្ងៃមុន ខ្ញុំបានអានអត្ថបទមួយក្នុងប្លុក «គូទខ្យង» ដែលនិយាយពីអតីកាលមួយរបស់លោក គង្គ ប៊ុនឈឿន ត្រង់ចំណុចមួយសរសេរថា៖
ក្នុងសៀភៅ «ទំនួញប៉ាកាស្នេហ៏» ទំព័រទី៣៧ លោកគង្គ ប៊ុនឈឿន បានបានសរសេរថា៖
កាលពីឆ្នាំ ១៩៦០ ខ្ញុំបានឃើញក្រុមភ្លេងក្រសួងឃោសនាការជាតិ ដែលជាក្រុមភ្លេងល្បីឈ្មោះជាងគេនាសម័យនោះ (ព្រោះដឹកនាំដោយតន្រ្តីករជើងចាស់ គឺលោក ពៅ ស៊ីផូ និងលោក ភួង បូផា ព្រមទាំងអ្នកចម្រៀងឯកៗ ដូចជាលោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត លោក សុស ម៉ាត់ និងនាង កែវ សេដ្ឋា) បានមកប្រគុំនៅខែត្របាត់ដំបង ក្នុងបេសកកម្មដង្ហែតាមព្រះរាជដំណើរសម្តេចឪជាអម្ចាស់ ដែលកាលណោះនៅជាសម្តេចព្រះឧបយុវរាជ។
ក្នុងរាត្រីដំបូង ដែលប្រគុំនៅមណ្ឌលកីឡាស្ថានខែត្រ ដើម្បីជូនសាធារណជនមើលកម្សាន្តនោះ ខ្ញុំដែលបានទៅមើលក្នុងពេលនោះដែរ បានឃើញលោក ម៉ា ឡៅពី ដែលជាអ្នកធ្វើអត្ថាធិប្បាយ (១) ប្រចាំវង់តន្រ្តី បានតែងទំនុកច្រៀងមួយភ្លាមៗបន្ទាប់ពីឃើញយុវនារីដ៏មានរូបស្អាតម្នាក់ ទៅឈរមើលវង់ភ្លេងនោះដែរ។ ដោយនារីនោះ មានសៀតផ្កាកុលាបក្រហមនៅសក់ លោកក៏បានប្រកាសជាឧឡាឬកនៅពេលនោះថា «ដើម្បីជាអនុស្សាវរីយ៍របស់វង់តន្រ្តីឃោសនាការជាតិ ដែលមកប្រគុំក្នុងខែត្របាត់ដំបងនេះ ខ្ញុំសូមជូនបទចម្រៀងដ៏ថ្មីស្រឡាងមួយបទ ដែលខ្ញុំទើបនឹងតែងរួចអំបាញ់ម៉ិញ ប្រគល់ជូនលោក សុស ម៉ាត់ ច្រៀង ឈ្មោះថាបទ «កុលាបក្រហម»។» read more
ត្រង់ចំណុចនេះខ្ញុំចង់លើកមកវិភាគថា តើពាក្យថា«ពិធីករ ឬ ពិធីការនី» ដែលយើងប្រើសំដៅលើអ្នកនិយាយកម្មវិធីទូរទស្សន៍ឬវិទ្យុទាំងនោះ តើចាប់ផ្តើមពីពេលណា? ហើយត្រឹមត្រូវឬទេ?
បើតាមការស្វែងយល់ពីពាក្យរបស់លោកគង្គ ប៊ុនឈឿន គឺឲ្យដឹងថា កាលពីជំនាន់លោកនោះ គេមិនប្រើពាក្យ«ពិធីករ ឬពិធីការនី» នេះទេ គឺគេប្រើពាក្យថា «អ្នកធ្វើអត្ថាធិប្បាយ»។ ព្រោះតាមខ្ញុំយល់ ខ្ញុំគិតថាពាក្យថា «ពិធីករ ឬ ពិធីការនី» ដែលយើងប្រើរាល់ថ្ងៃនេះ គួរប្រើជាមួយអ្នករៀបចំកម្មវិធី ឬអ្នកទទួលបន្ទុក និងគ្រប់គ្រងកម្មវិធី។ ឧទា. លោក អ៊ិត សេដ្ឋា ដែលជាអ្នកគ្រប់គ្រង និងរៀបចំកម្មវិធីមន្តស្នេហ៏សំនៀង របស់ទូរទស្សន៍ CTN លោកអាចហៅបានថា ជាពិធីករ តែបើសិនករណីលោក គ្រាន់តែជាអ្នកនិយាយ ឬធ្វើអត្ថធិប្បាយនៅលើឆាក ដែលស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រងពីមនុស្សដទៃផ្សេងទៀត គាត់ត្រូវបានហៅថា ជាអ្នកធ្វើអត្ថាធិប្បាយតែប៉ុណ្នោះ។
ការយល់ឃើញរបស់ខ្ញុំនេះ ខ្ញុំមិនឲ្យតម្លៃថាត្រឹមត្រូវ ឬយ៉ាងណាទេ។ ឱកាសបន្តនេះ ខ្ញុំសូមប្រគេន និងអញ្ជើញបងប្អូនដែលចូលចិត្តការសិក្សាពីពាក្យខ្មែរ ចូលរួមផ្តល់មតិ ចែករំលែកការចេះដឹងតាមការគួរផងចុះ។
———————————-
Related Articles
រដ្ឋាភិបាលមានអំណួត តែខ្ញុំថាគួរឲ្យអាម៉ាស់
ផ្សាយដោយ ឧត្តម ក្នុង ទស្សនៈខ្ញុំ, សង្គមខ្មែរ លើ ខែធ្នូ 21, 2011
ក្នុងអត្ថបទសារព័ត៌មានខ្មែរដែលខ្ញុំអានព្រឹកនេះ មានចំណងជើងថា
“នាយករដ្ឋមន្ត្រី៖ មកដល់ពេលនេះ ពលករខ្មែរទៅបម្រើនៅក្រៅប្រទេសជិត ២ សែននាក់”
លោកនាយករដ្ឋមន្ត្រីដែលតំណាងឲ្យរដ្ឋាភិបាលបានលើកឡើងថា រដ្ឋាភិបាលមានកិច្ចសហប្រតិបត្តិការល្អណាស់ ជាមួយស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធ និងដៃគូផ្សេងៗ ដើម្បីធានាសុវត្ថិភាព សម្រាប់ពលករខ្មែរ ដែលកំពុងបំរើការងារនៅបរទេស ចំនួន ១៧៧.៤០២ នាក់ ។
ពួកគេត្រូវបានបញ្ជូនទៅធ្វើការ នៅក្នុងប្រទេសថៃ ម៉ាឡេស៊ី ជប៉ុន និងកូរ៉េខាងត្បូង។ រដ្ឋាភិបាលបានប៉ាន់ប្រមាណថា ក្នុងមួយឆ្នាំ ពួកគេអាចផ្ញើប្រាក់ជាមធ្យមប្រហែល ១៨០ លានដុល្លារ មកប្រទេសកម្ពុជា ដែលជាប្រទេសកំណើតរបស់ខ្លួន។
———————-
រដ្ឋាភិបាលហាក់បីដូចជាមានអំណួត តែសម្រាប់ខ្ញុំ ខ្ញុំថាគួរឲ្យអាម៉ាស់ខ្លាំងណាស់ ដែលខ្លួនគ្មានសមត្ថភាពគ្រប់គ្រាន់បង្កើតការងារឲ្យពលរដ្ឋខ្លួនធ្វើក្នុងស្រុក ដែលមានប្រាក់បៀរវត្តន៍សមរម្យ រស់នៅជួបជុំគ្រួសារ ជួបជុំជាតិសាសន៍ឯង។ តើនរណាទៅ ដែលចង់ឆ្ងាយពីស្រុកកំណើត? តើនរណាទៅដែលចង់ទៅធ្វើខ្ញុំគេដល់ចម្ងាយរាប់ពាន់គីឡូពីស្រុក? តើនរណាទៅចង់ឃ្លាតចាកពីក្រុមគ្រួសារខ្លួនឯង?
តួរលេខខាងលើនេះ ជាតួរលេខអ្នកធ្វើការស្របច្បាប់ នេះមិនទាន់រាប់អ្នកផ្សងព្រេងចូលកាប់ឈើដីគេលើភ្នំដងរែកដែលគេបាញ់ស្លាប់ស្ទើររាល់ថ្ងៃ អ្នកដើរកប៉ាល់ផ្សងព្រេងលើមហាសាគរ អ្នកទៅធ្វើសំណង់ដោយខុសច្បាប់នៅប្រទេសសសៀម ខ្លះក៏ញៀនគ្រឿងញៀនផង ខ្លះធ្វើស្រីខូចផង អ្នកបំរើតាមផ្ទះដែលត្រូវគេរំលោភបំពានផង ស្លាប់នៅឯស្រុកគេខ្លះផង។ល។ បើរាប់បងប្អូនទាំងនោះផង ប្រហែលប្រាក់ចំណូលជិតដល់២០០លានដុល្លាឯណោះ។
អួតទៅ អួតនឹងកម្សោយរបស់ខ្លួនទៅ! រដ្ឋាភិបាលដែលអសមត្ថភាពទប់ស្កាត់ចំណាកស្រុករបស់ប្រជាពលរដ្ឋ គ្មានសមត្ថភាពបង្កើតការងារឲ្យប្រជាពលរដ្ឋមានបៀរវត្តន៍គ្រប់គ្រាន់ គិតតែពីសម្បទានដីធ្លីរាប់សិបឆ្នាំ ដោយមិនដោះស្រាយឲ្យបានត្រឹមត្រូវពីទឹកភ្នែករាស្រ្តដែលជួបផលវិបាក ដែលត្រូវគេរំលោភបំពាន! ខ្មែរអើយខ្មែរ!
គេចពីពុករលួយ – Repost
ផ្សាយដោយ ឧត្តម ក្នុង ទស្សនៈខ្ញុំ, ទស្សនៈឡប់ៗ, សង្គមខ្មែរ លើ ខែធ្នូ 16, 2011
ខ្ញុំធ្លាប់ដាក់ប្រកាសនេះម្តងរួចហើយកាលពីមួយឆ្នាំមុន។ ថ្មីៗនេះ ខ្ញុំស្គាល់មនុស្សម្នាក់ គាត់គឺជានិស្សិតច្បាប់។ គាត់ប្រាប់ខ្ញុំថា គាត់ជិតប្រឡងមេធាវីហើយ វាគឺជារឿងដែលគាត់ខ្វល់ខ្វាយជាខ្លាំង។
គាត់ប្រាប់ខ្ញុំថា “សមត្ថភាពខ្ញុំមិនសូវពូកែទេ តែខ្ញុំមានទំនុកចិត្ត តែខ្វះ$“
ខ្ញុំសួរថា “តើគេត្រូវការប៉ុន្មាន?”
គាត់ឆ្លើយថា “18000$$$”
ខ្ញុំរាប់ពីសូន្យថយក្រោយ ១ ២ ៣ ៤ ៥ ឃើញថា មួយម៉ឺនប្រាំបីពាន់ដុល្លាអាគាំងពេញបឹប! ញាក់សាច់!!!!
គ្រាន់តែប្រឡងមេធាវី គាត់ត្រូវចំណាយប្រាក់ដល់ជិតពីរម៉ឺនដុល្លា។
ខ្ញុំសួរគាត់ទៀតថា៖ ចុះប្រើប្រឡងមិនជាប់ ជំហ៊ានបន្ទាប់ជាអ្វី?
គាត់ថា៖ ត្រូវរៀនបន្ថែមទៀត។ នៅពេលដែលបញ្ចប់ការរៀនមេធាវី គឺត្រូវចុះកម្មសិក្សាស្បថក្លាយជាមេធាវីពេញសិទ្ធ។
ខ្ញុំសួរថា៖ គេស្បថយ៉ាងម៉េច? ហើយជឿលើការស្បថដែរទេ?
គាត់ឆ្លើយថា៖ អត់ទេ! ស្បថគ្រាន់តែឲ្យហើយៗទេ។ អានបន្ត »
ស្រា..
ផ្សាយដោយ ឧត្តម ក្នុង ខ្ញុំ និង អ្នក, ទស្សនៈ, ទស្សនៈខ្ញុំ, ទស្សនៈឡប់ៗ, សង្គមខ្មែរ លើ ខែវិច្ឆិកា 29, 2011
គ្មានសេចក្តីអាក្រក់ឯណាដែលមិនអាចប្រែជាសេចក្តីល្អនោះទេ ហើយក៏គ្មានសេចក្តីល្អឯណាដែលស្ថិតស្ថេរជារៀងរហូតនោះដែរ។
ស្រា ឬសុរា.. ថ្វីត្បិតតែយើងដឹងពីអត្ថន័យរបស់ពាក្យ “សុរា” យើងយល់ពីឥទ្ធិពលរបស់ “សុរា” សុរាធ្វើឲ្យខូចសុខភាព សុរាគឺជាគ្រឿងស្រវឹង មានមនុស្សជាច្រើនត្រូវបាន”សុរា”បោកបញ្ឆោតឲ្យភ្លេចឪភ្លេចម៉ែ ភ្លេចស្រែភ្លេចភ្លឺភ្លេចផ្ទះសម្បែង ភ្លេចប្រពន្ធភ្លេចកូន ភ្លេចស្មារតី តែក៏មានមនុស្សជាច្រើនផ្សេងទៀតបានប្រើ “សុរា” ក្នុងសេចក្តីល្អ និងមានប្រសិទ្ធភាព។
ខ្ញុំសរសេរអត្ថបទនេះ មិនមែនមានន័យថាគាំទ្រឲ្យគ្រប់គ្នារៀនផឹកស្រានោះទេ ហើយក៏មិនមែនគាំទ្រអ្នកកំពុងផឹកស្រាកាន់តែផឹកទៀតនោះដែរ។ ពាក្យខ្មែរពោលថា “មនុស្សឆ្កួតបី ឆ្កួតស្រី ឆ្កួតល្បែង និងឆ្កួតស្រា”។ ចូរយើងទន្ទេញពាក្យនេះឲ្យចាំស្ទាត់ មុននឹងយើងដាក់ចិត្តស្រឡាញ់ចង់បាននរណាម្នាក់ មុននឹងយើងដកលុយភ្នាល់ល្បែងស៊ីសង និងមុននឹងយើងលើកកែវស្រាក្រេបឱជារសដ៏ឆ្ងាញ់របស់វា។ តែពេលនេះខ្ញុំលើកយកតែរឿងសុរាមួយមុខប៉ុណ្នោះមកសង្ខេប។ យើងនឹងមិនបរិយាយតាមបែបសាសនានោះទេ។
យើងបានដឹងថាសង្គមខ្មែរបច្ចុប្បន្ន មានមនុស្សជាច្រើនបានរងគ្រោះដោយសារស្រា ទាំងផ្ទាល់និងដោយប្រយោល។ តើអ្វីជាការរងគ្រោះដោយផ្ទាល់ ហើយអ្វីជាការរងគ្រោះដោយប្រយោល? អានបន្ត »
មូលហេតុ៣យ៉ាងដែលខ្ញុំមិនគាំទ្រឲ្យមានសាលាក្តីខ្មែរក្រហម
ផ្សាយដោយ ឧត្តម ក្នុង ទស្សនៈ, ទស្សនៈខ្ញុំ, ប្រវត្តិសាស្រ្ត, សង្គមខ្មែរ លើ ខែវិច្ឆិកា 24, 2011
ការជំនុំជម្រះទោសអតីតមេដឹកនាំជាន់ខ្ពស់នៃរបបវាលពិឃាតខ្មែរក្រហម ដែលគេរង់ចាំយុត្តិធម៌ជាងបីទសវត្សរ៍នេះ បានចាប់ផ្តើមហើយកាលពីថ្ងៃច័ន្ទ។ ក្នុងសំនុំរឿង ០០២នេះ មានជនជាប់ចោទចំនួន៤នាក់គឺ នួន ជា បងធំទី២ ខៀវ សំផន ប្រមុខរដ្ឋ អៀង សារីរដ្ឋមន្ត្រីការបរទេស ចំណែកលោកស្រីអៀងធារិទ្ធ អតីតរដ្ឋមន្ត្រីសង្គមកិច្ចការងារត្រូវតុលាការសម្រេចថាមិនអាចកាត់ទោសបានដោយសារជំងឺបាត់ការចងចាំ។
អ្នកទាំងនោះ ត្រូវតុលាការដែលចូលរួមដោយអ.ស.ប ចាប់ផ្តើមជំនុំជម្រះទោសពីបទឧក្រិដ្ឋកម្មសង្គ្រាម ឧក្រិដ្ឋកម្មប្រឆាំងនឹងមនុស្សជាតិ ឧក្រិដ្ឋកម្មប្រល័យពូជសាសន៍ជាដើម ដែលមានពលរដ្ឋជិតពីរលាននាក់ត្រូវស្លាប់ដោយទារុណកម្ម ការបង្អត់អាហារ ការបង្ខំឲ្យធ្វើការហួសកម្លាំង ការរំលោភផ្លូវភេទ ការសម្លាប់រង្គាលក្រៅច្បាប់និងឧក្រិដ្ឋកម្មផ្សេងៗទៀត។ ក្រុមខ្មែរក្រហមទាំងនេះត្រូវគេចោទថាបានប្រព្រឹត្តការសម្លាប់រង្គាល កាលពីចន្លោះ ឆ្នាំ១៩៧៥ ដល់ឆ្នាំ១៩៧៩។
សម្រាប់ជាទស្សនៈរបស់ខ្ញុំផ្ទាល់ ខ្ញុំមិនដែលគាំទ្រឲ្យមានសាលាក្តីនេះទាល់តែសោះ ដោយសំអាងលើហេតុផល៣យ៉ាង៖ អានបន្ត »
ទស្សនីយ៍ភាពតំបន់ទេសចរណ៍ទឹកភ្នែកក្រហម
ផ្សាយដោយ ឧត្តម ក្នុង ទស្សនៈខ្ញុំ, ព័ត៌មាន & ដំណឹងផ្សេងៗ, សង្គមខ្មែរ លើ ខែកញ្ញា 19, 2011
វាពិតជាមិនថ្មីពេកទេ ហើយក៏មិនបានក្លាយជារឿងចម្លែកដែរនៅកម្ពុជា តើខ្ញុំអាចជាប់ទោសពីបទ“ញុះញង់” នឹងគេដែរទេ នៅពេលដែលខ្ញុំសរសេរអត្ថបទនេះ។
ភាពរាងចាល មិនត្រូវបានលុបលើទឹកភ្នែកដែលកំពុងតែស្រក់ដូចទឹកបាក់ទំនប់បានទេ។ តែការគំរាមកំហែង វាយដំច្រំធាក់ និងសំពងក្បាលដូចសត្វ កំពុងតែធ្វើឲ្យភាពទន់ខ្សោយកាន់តែរឹងមាំទៅវិញ។
“មានលុយអភិវឌ្ឍន៍ តែមានគំនិតដូចឆ្កែ” វាបានឮចេញពីបបូរមាត់រាស្រ្ត។ ចូរអស់លោកកុំទើសទាល់ ឬរអែងចិត្តអីនឹងទទួលយកពាក្យនេះ វាពិតជាសមនឹងអ្នក។
តើឯណាទៅយុត្តិធម៌? ឯណាទៅសេរីភាពនៃការរស់រានមានជីវិត? តើខ្ញុំរស់បានរហូតដល់ពេលណា?

តើសមវេលាហើយឬនៅ?
ទស្សនីយ៍ភាពតំបន់ទេសចរណ៍ទឹកភ្នែកក្រហម
——————–
Related Articles
កើតមួយជាតិ ធាតុមួយចាន
ផ្សាយដោយ ឧត្តម ក្នុង ខ្ញុំ និង អ្នក, ទស្សនៈខ្ញុំ, ទស្សនៈឡប់ៗ លើ ខែកញ្ញា 12, 2011
ព្រះបានសម្តែងថា ធ្វើល្អ បានល្អ ធ្វើអាក្រក់ បានអាក្រក់ ដាំសណ្តែក មុខជាមិនបានជាត្រសក់នោះទេ កើត ចាស់ ឈឺ ស្លាប់ ជាវាលវដ្តសង្សារ អ្វីទៅជា វាលវដ្តសង្សារ ជាដំណើរនៃ កើត ចាស់ ឈឺ ស្លាប់ នោះឯង។ មានរូបមានទុក្ខ ខ្លួនមិនមែនជារបស់ខ្លួន ការដែលមានសេចក្តីលោភលន់ រមែងនាំមកនូវ សេចក្តីព្រួយកង្វល់ជាធម្មតា ព្រួយកង្វល់ខ្លាចបាត់បង់រូបឆោម ព្រួយកង្វល់ខ្លាចបាត់បង់មនុស្សជាទីស្រឡាញ់ ព្រួយកង្វល់ខ្លាចមិនបានវត្ថុជាទីគាប់.. មនុស្សល្អធ្វើអាក្រក់ជារឿងងាយ តែមនុស្សអាក្រក់ មិនងាយក្លាយជាព្រាហ្មបានឡើយ តែកុំឲ្យមនុស្សអាក្រក់ធ្វើអ្នកដឹងនាំ ព្រោះវានាំឲ្យវិនាស.. នៅតែចាកមិនឆ្ងាយពីការកាប់សម្លាប់ ដើម្បីអំណាច បុណ្យសក្តិ មាសប្រាក់ អាក្រក់ទៅជាល្អ សទៅជាខ្មៅ ពិតត្រូវគេប្រឌិត.. ទ្វារព្រះធំទូលាយ មនុស្សទាំងឡាយដើរជៀស ទ្វារនរកតូចចង្អៀត បែរនាំគ្នាប្រជ្រៀតចុះឈ្មោះធ្វើព្រាយ ធ្វើខ្មោច .. ហេតុអ្វីទារកកើតមកក្តាប់ដៃ ហើយតែងតែងស្រែកយំ សេចក្តីស្លាប់ត្រឡប់ទៅវិញ មិនឆ្ងាយពីធាតុមួយចានដដែលជាដដែល..
ខ្ញុំមិនមែនអាចារ្យទេ សរសេរលេងកែអផ្សុក..

បញ្ចេញមតិ